زن باس وسط شب آرومکی بیدار شه سجاده پهن کنه نماز شب بخونه
و برای آقاش دعاکنه و خدارو شکر کنه
مرد هم باس بیدارب شه آروم سجادشو پهلو سجاده خانمش پهن کنه
و برای خانومیش دعا کنه...

امیرالمومنین علیه السلام:

اگر مردم میدانستند با هم بودنشان محدود است محبتشان به هم نامحدود میشد.

(غررالحکم و درر الکلم)

ﺑﻪ ﻣﺎﻣﺎﻧﻢ ﻣﯿﮕﻢ : ﺳﺮﻡ ﺩﺭﺩ ﻣﯿﮑﻨﻪ !
ﻣﯿﮕﻪ : ﭼﺮﺍ ؟
ﻣﯿﮕﻢ : ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻮﻣﻮﺭ ﻣﻐﺰﯼ ﺩﺍﺭﻡ!
ﻣﯿﮕﻪ : ﺧﻔﻪ ﺷﻮ ﺫﻟﯿﻞ ﻣﺮﺩﻩ ، ﺍﻟﻬﯽ ﺯﺑﻮﻧﺖ ﻻﻝ ﺷﻪ ،
ﺑﻤﯿﺮﯼ ﺑﺎ ﺍﻭﻥ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻧﺖ...
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ » ﺧﺪﺍ ﻧﮑﻨﻪ ﻋﺰﯾﺰﻡ « :-|

مامانه دیگه ...

بابام واسه تولدم یدونه ازین پنکه دستی کوچیکا خریده تو کارت تبریکم نوشته تولدت مبارک دیگه دست به کلیدای کولر نمیزنی !
:|

کلاس هفتم امتحان پایان ترم یکی از سوالاشون این بوده که : شخصی برف خود را در کوچه میریزد.او چه حقوقی را رعایت نکرده ؟
پسر دایی منم با قاطعیت تمام نوشته حقوق مصرف کننده !!!!!!
خیلی جالب بود ک از معلمشونم نمره میخواس!!!!!
کلا نسل در نسل اجداد جالبی داشتیم ما

مامانم بعد از یه عمر داشتن 1100 میخواست یه گوشی در حد 200 تومن بگیره خالم نه برداشته نگذاشته میگه آیفون 5 گولد هم تازه اومده گوشیه خوبیه مامانم میگه حالا چنده میگه چیزی نیست 3 میلیون.
مامانم: :|
من: -_-
خاله ی محترم: :d
سازنده 1100 : :| :| :|: |: |:

قصه این بود شبی از میان این همه شب در اسمان تاریک و پهناور سیاهی گوش تا گوش ستاره بود و ستاره,

ستاره هایی که میدرخشیدند گویی معشوقه شان را پس از سال ها در کوچه باغ اناری دیده اند و

از فرط خوشحالی در پوست خود نمیگنجند لحظه به لحظه انتظار فروپاشی این عاشق را میکشیدم

غافل از اینکه عشق جاذبه است نه دافعه

در هیاهوی زندگی دریافتم چه دویدن هاییکه فقط پاهایم را از من گرفت درحالیکه گویی ایستاده بودم ،

چه غصه هاییکه فقط باعث سپیدی مویم شد در حالیکه قصه ای کودکانه بیش نبود ،دریافتم کسی هست که اگر بخواهد میشود

و اگر نه نمیشود "به همین سادگی "کاش نه میدویدم و نه غصه میخوردم فقط او را میخواندم .

ابر بارنده به دریا می گفت:من نبارم تو کجا دریایی
در دلش خنده کنان دریا گفت:ای ابر بارنده؛تو خود از مایی

دخـتره داشـت تـو کـافه کـاپـوچینـو میخـورد ، یـه پسـره اومـد یـه کـاغذ تـا شـده انـداخت رو میـزش و رفـت !!

دخـتره خیـلی بـا خودش کلـنجار رفـت کـه کـاغذ ُ بـرداره یـا نـه ، آخـر برداشـت و گـذاشـت لـای دفـترش .

شب تـو اتـاقـش از خـودش پـرسید : آیـا ایـن پسـر میـتونه آغـاز راه خـوشبـختی مـن بـاشه ؟

بـالـا خـره دل بـه دریـا زد و کـاغذ ُ بـاز کـرد و بـا کمـال تعجـب دیـد کـه روی کـاغذ بـا خـط زیبـا نوشتـه شـده :
.
.
کـاپـوچیـنو رو بـا نـی نـمی خـورن بـزغـاله :|